Ruvan Wijesooriya & Nick Zinner

Αντλώντας έμπνευση από την ιδέα της ουτοπίας όχι ως ενός σταθερού προορισμού αλλά ως κάτι ασταθούς και ατελούς, το Passerby εξερευνά την κοινή ιστορία των Ruvan Wijesooriya και Nick Zinner στο πλαίσιο της underground μουσικής σκηνής της Νέας Υόρκης στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μιας εποχής που συχνά ανακαλείται μέσα από το Meet Me in the Bathroom και τη φευγαλέα γοητεία της indie sleaze, πριν τα πάντα μετατραπούν σε content. Εστιάζοντας σε στιγμές όπου ο χρόνος μετατοπίζεται για λίγο, όπου κάτι μοιάζει να διαρκεί, έστω και μόνο για μία νύχτα, η έκθεση ανατρέχει σε εφήμερες εμπειρίες: μια συναυλία, ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο, μια συζήτηση που παρατείνεται, τον χώρο ανάμεσα στον ήχο και τα σώματα, τα άφτερ που δεν τελειώνουν ποτέ.

Οι στιγμές αυτές είναι φευγαλέες, αλλά έχουν σημασία. Είναι τα σημεία όπου κάτι άλλο γίνεται δυνατό, όπου η εγγύτητα αντικαθιστά την απόσταση, όπου τα άτομα διαλύονται μέσα σε κάτι συλλογικό και η εμπειρία υπερβαίνει την καταγραφή.

Η ουτοπία συμβαίνει εκεί. Όχι ως μονιμότητα, αλλά ως ρήξη.

Ο τίτλος Passerby είναι δανεισμένος από το ομώνυμο μπαρ, μια θρυλική επέκταση της γκαλερί του Gavin Brown στην 15η Οδό, ανάμεσα στην 8η και 9η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, όπου κάποτε σύχναζαν καλλιτέχνες, μουσικοί και τα κάθε λογής φρικιά του downtown. Αρχικά σχεδιασμένη ως μια περιοδεύουσα έκθεση, με διαφορετικούς επιμελητές να ανασυνθέτουν το υλικό σε κάθε πόλη, η πρώτη εκδοχή του Passerby παρουσιάστηκε στη Χονολουλού το 2023. Η Αθήνα αποτελεί τη δεύτερη στάση του.

Μέσα από μια συλλογή εκατοντάδων φωτογραφιών, το Passerby συγκεντρώνει περισσότερες από δύο δεκαετίες μιας underground σκηνής, λειτουργώντας ως αρχείο ενός κόσμου που δεν έμεινε ποτέ στάσιμος. Ο Wijesooriya κατέγραψε τη διαμόρφωση της αναδυόμενης μουσικής σκηνής του downtown καθώς αυτή εξελισσόταν, ενώ ο Zinner φωτογράφιζε τη ζωή στις περιοδείες και στα παρασκήνια, κινούμενος μέσα στα ίδια περιβάλλοντα ως ενεργό μέρος τους.

Στον πυρήνα της έκθεσης βρίσκεται η ένταση ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν στιγμές που δεν προορίζονταν να διαρκέσουν, κι όμως επιμένουν ως ίχνη.

Η ουτοπία, εδώ, δεν είναι κάτι στο οποίο φτάνεις.

Είναι κάτι από το οποίο περνάς.

Υπάρχει μόνο όσο συμβαίνει, στον χώρο ανάμεσα στους ανθρώπους, στην επικάλυψη ήχου και εικόνας, στη σύντομη αναστολή όλων όσων βρίσκονται έξω από αυτό.

Και έπειτα χάνεται.

Βασιλεία Κάγκα