20 Μαΐου – 1 Αυγούστου 2026

Το The Intermission παρουσιάζει την Lotteria, την πρώτη ατομική έκθεση του Henry Curchod στον Πειραιά.

Στο Lotteria, ο Henry Curchod κατασκευάζει έναν φανταστικό αλλά πειστικό κόσμο όπου η ζωγραφική, το φαγητό και η φαντασία συγχωνεύονται σε ένα ενιαίο, επινοημένο εστιατόριο. Στο στούντιό του στο Hackney Wick, μια στολή σεφ κεντημένη με το έμβλημα της Lotteria κρέμεται πάνω από έναν τεράστιο ασημένιο καμβά, υποδεικνύοντας έναν τόπο που θα μπορούσε να υπάρχει αλλά δεν υπάρχει.

Το έργο ξεδιπλώνεται ως μια αιωρούμενη εκδοχή φιλοξενίας και κατανάλωσης, διαμορφωμένη από γαστρονομική μνήμη και επιθυμία, όπου η ζωγραφική γίνεται χώρος πρόβας αυτού του επινοημένου κόσμου.

Σε όλα τα έργα, αντικείμενα της καθημερινότητας —κρεμμύδια, ψάρια, μαχαίρια, ξύλα κοπής— μετακινούνται μεταξύ νεκρής φύσης και χαρακτήρα, σχηματίζοντας μια οπτική γλώσσα που είναι παιχνιδιάρικη, ασταθής και ζωντανή με αφηγηματικές δυνατότητες.

Το έργο του Henry Curchod παρουσιάζει έναν κόσμο που συντίθεται από ποικίλες αναφορές, αντλώντας από τη δυτική ανατροφή και την ιρανική κληρονομιά του ως βάση για μια διερεύνηση της επικρατούσας ανθρώπινης κατάστασης. Γεννημένος το 1992, ο καλλιτέχνης έχει καλλιεργήσει μια προσέγγιση που ταλαντεύεται μεταξύ της παραστατικής και της αφηρημένης τέχνης μέσω μιας παιχνιδιάρικης σύγκλισης του σχεδίου και της ζωγραφικής. Ο Curchod χρησιμοποιεί κυρίως λαδομπογιές για να διερευνήσει την αξία διαφόρων επιφανειών —συμπεριλαμβανομένων του λινού, των χαλιών και του ανοξείδωτου χάλυβα— αντανακλώντας μια δέσμευση σε ένα υλικό σύμπαν που επεκτείνεται επαναληπτικά.

Στον κόσμο του Curchod, το «εγώ» διερευνάται ως ένα σύνθετο σύνολο, ταυτόχρονα μοναδικό και πολλαπλό, που περιπλανιέται σε ένα εσωτερικό τοπίο αυξανόμενης πολυπλοκότητας. Το μορφολογικό αποτέλεσμα είναι μια έντονη αντιπαράθεση χρωματικής πυκνότητας και ακατέργαστων, χειρονομιακών σημάτων. Οι συνθέσεις του, που χαρακτηρίζονται από ασταθείς μορφές και προοπτικές μετατοπίσεις, αποτυπώνουν στιγμιαίες συντονίσεις συναισθήματος και στοχασμού. Οι μορφές φαίνεται να συναρμολογούνται σε πραγματικό χρόνο από διάσπαρτα θραύσματα σκέψης και μνήμης, αντανακλώντας μια κατάσταση ρευστότητας όπου η πυκνότητα μιας μορφής καθορίζεται τόσο από το βάρος της αφήγησης όσο και από την υλική μάζα. Ως ενστικτώδης καλλιτέχνης, ο Curchod αντιμετωπίζει την επιφάνεια ως χώρο για την αποσυσκευασία του εαυτού, επιτρέποντας στο νόημα να αποκαλυφθεί μέσω της διερευνητικής πράξης της ζωγραφικής.